Skrzyczne – Salmopol – Solisko na początek sezonu

Trasa startuje ze Szczyrku na wysokości ok. 530 m n.p.m. i prowadzi na szczyt Skrzynnego – najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego (1257 m). Już od dołu czeka pierwsza niespodzianka: na stoku narciarskim króluje śnieg z armatek. Zamiast miękkiej pokrywy pod narty, trafiacie na twarde, nieregularne bryły lodu. Podejście jeszcze jakoś, ale zjazd tą drogą to prawdziwa mordęga – deski skaczą i szarpią, jakbyście jechali po betonowych wybojach. Takie warunki to jednak nieodłączny urok turów na początku sezonu – kto chce jeździć po puchu, musi poczekać na grudzień. Sytuacja diametralnie się zmienia na górze. Na trawersie w rejonie Skrzynnego czeka na Was nagroda: dziewiczy, nienaruszony śnieg, do którego prawie nikt jeszcze nie dotarł. Takie miejsca w pierwszych tygodniach sezonu to prawdziwy rarytas – warto podchodzić właśnie po to. Trasa prowadzi następnie w kierunku Przełęczy Salmopolskiej (Białego Krzyżu) na wysokości ok. 930 m n.p.m. Jeśli planujecie tu odpoczynek, koniecznie zajrzyjcie do Bikej Cafe – świetna kawa i ciasto (materiał niesponsorowany), idealne przed dalszym odcinkiem. Uwaga logistyczna: autobus linii 120 już nie dociera na Przełęcz Salmopolską. Ostatni przystanek to „Szczyrk Salmopol Solisko", co może zmylić. Skutek? Zamiast spokojnego odjazdu, trzeba nałożyć fokom powrót przez Przełęcz pod Malinowem na Solisko, a potem zjechać jeszcze raz tym betonowym śniegiem z armatek do nowej pętli autobusu. Dodatkowe kilometry i przewyższenie na koniec dnia dają się we znaki. Jak na pierwszą turę sezonu całkiem przyzwoite rozgrzewkowe. Nogi przepracowane, ale satysfakcja z górnego śniegu i kawy na Białym Krzyżu wynagradza wszystko.